Translate

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

Tο «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν» στα Μάλια


Tο «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν»

Μήπως σας έτυχε να δείτε  το εμπνευσμένο έργο του Θ. Μοσχόπουλου "Το μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν"΄; 

Γνωρίζετε την πολιτεία Χάμελιν; Ή μήπως Χάμελν που βρίσκεται στην κάτω Σαξονία -στη Γερμανία, δηλαδή- και που ένα μυστήριο πλανάται πάνω απ' αυτήν!
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος μας χαρίζει μία εκδοχή άκρως απολαυστική, που δεν της λείπει ούτε το χιούμορ, ούτε όμως και το μυστήριο.

Με διαρκείς εναλλαγές και μεταπηδήσεις των ηθοποιών από ρόλο σε ρόλο, η ιστορία ξεδιπλώνεται με κέφι, ενέργεια, φαντασία, ακουμπώντας πάνω σε ένα πρωτότυπο κείμενο γεμάτο φρεσκάδα, οξύνοια και εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ.
Τι συμβαίνει λοιπόν στην  πολιτεία αυτή;
Ένα τραγούδι και η ιστορία ξεκινάει!!
"Μακριά, μακριά, στον τόπο δίχως πρέπει, στον τόπο δίχως όχι, στον τόπο δίχως μη, μπείτε όλοι στη γραμμή..."

Μικρά και μεγάλα παιδιά γνωρίζουν -λίγο πολύ- τι συνέβαινε κατά τον Μεσαίωνα. Ακόμα κι αν δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες, έχουν καταλάβει πως η ζωή ήταν πολύ δύσκολη. Ο Μεσαίωνας μπορεί να ήταν σκοτεινός αλλά όχι για την πολιτεία Χάμελιν! Στο Χάμελιν οι άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι, πλούσιοι, χορτάτοι. Δεν τους έλειπε τίποτα! Χάρη στην εξαιρετική διακυβέρνηση του δημάρχου δεν είχαν κανένα πρόβλημα!! Τραγουδούσαν, χόρευαν, έτρωγαν μέχρι σκασμού!
Μία ομάδα από φουκαράδες πλανόδιους τροβαδόρους του Μεσαίωνα, μενεστρέλους τους λέγανε, αποφάσισαν να πάνε ως εκεί, για να βγάλουν χρήματα. Μα, όταν έφτασαν, η πολιτεία σε τίποτα δεν θύμιζε το φημισμένο Χάμελιν. Η μπάντα των μενεστρέλων αλλάζει ρούχα, φοράει μεσαιωνικές στολές ιπποτών και έρχεται να λύσει τραγουδώντας και παίζοντας μαζί με τους θεατές το «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν». Μπορεί η ιστορία να είναι αληθινή, ή είναι απλώς ένας μύθος (ή θρύλος);
Έρημη πόλη, κλάματα ακούγονταν μέσα από τα σπίτια. Μόνο τρία παιδιά βρήκαν οι τροβαδούροι μόνο που δεν ήταν σε θέση να τους εξηγήσουν τι συνέβει. Σιγά σιγά, έμαθαν την ιστορία. 



Τόσο χορτάτοι ήταν στο Χάμελιν οι κάτοικοι, ώσπου δεν μπορούσαν να φάνε άλλο από το τόσο φαγητό που είχαν. Έτσι, η πόλη γέμισε φαγητά, σκουπίδια με ενοχλητική μυρωδιά! Ο δήμαρχος βρήκε την λύση!! Ποντίκια! Τα ποντίκια θα έτρωγαν τα σκουπίδια και όλοι θα ήταν ευχαριστημένοι. Το φαγητό όμως ήταν τόσο πολύ που ποντίκια από άλλες πόλεις μετανάστευσαν στο Χάμελιν, για μια καλύτερη ζωή! Και το πρόβλημα πια ήταν τα ποντίκια! Οι πολίτες πια δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα κι έτσι ο δήμαρχος κάλεσε συμβούλιο! Σαν από μηχανής θεός εμφανίστηκε μία μορφή παράξενη και σκοτεινή, ο αυλητής. Κάτι τους είπε, εκείνοι κάτι απάντησαν και έφυγε. Πολύ μυστήριο γύρω από τη συζήτηση αυτή.
Τα ποντίκια εξαφανίστηκαν... Ποιος τα έδιωξε; Μήπως ο αυλητής με τη μουσική του; Λείπουν όμως και τα παιδιά του Χάμελιν!! Ποιος τα πήρε; Μήπως ο αυλητής; Γιατί, όμως, δεν ήταν ευτυχισμένα τα παιδιά του Χάμελιν; Μήπως έφταιγαν οι γονείς; Θα ξαναγυρίσουν άραγε ή θα ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο;
Πίσω από την ιστορία μας κρύβεται ένας μύθος-θρύλος ή μία αληθινή ιστορία, που απασχόλησε πάρα πολλούς, όπως τους αδερφούς Γκριμ.
Έχετε ακούσει τη λεγόμενη Σταυροφορία των παιδιών; Σχεδόν οκτώ αιώνες μετά ακούμε ξανά αυτήν την ιστορία από τους τροβαδούρους, που την άκουσαν, έγινε πια δική τους ιστορία -κτήμα τους- και μπορούν να μας την αφηγηθούν.



Μισό λεπτό! Το έργο μιλάει για παιδιά! Ποιοι όμως είναι τα παιδιά;! Ή μήπως δεν μιλάει απλά για τα παιδιά αλλά μιλάει και για τους μεγάλους:
Τα μηνύματα της ιστορίας γίνονται αμέσως αντιληπτά και από τους μεγάλους αλλά και από τους μικρούς πανέξυπνους θεατές, οι οποίοι δεν κρατιούνται και σχολιάζουν "Έτσι είναι!! Δίκιο έχουν", όταν οι ηθοποιοί παροτρύνουν τους γονείς να μην δουλεύουν τόσο, αλλά να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους! Το έργο επίκαιρο, μας μιλά για την προσοχή που πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας, την ουσιαστική ενασχόληση μαζί τους, την υποστήριξη, την ενθάρρυνση, την αποδοχή της διαφορετικότητάς τους και την κατανόηση των επιλογών τους. Κυρίως, την αγάπη μας για εκείνα! Γιατί, πώς να το κάνουμε, η αγάπη μένει!

Και τώρα στα καθ’ ημάς:
Το εξαιρετικό αυτό έργο είχαμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε στις 5.9.2018 στα Μάλια της Κρήτης με το ΣΧΗΜΑ 7.



Η παράσταση – με είσοδο ελεύθερη – δόθηκε με πρωτοβουλία/ χρηματοδότηση της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Χερσονήσου, με τη συνδρομή του ΚΟΙΠΟΔΙ ΔΙΚΤΥΟ Π. ΣΥΛΛΟΓΩΝ και με την συνδρομή της Χορωδίας Μαλίων.

Σκηνοθεσία-Γενική επιμέλεια: Κώστας Μεταξάκης .
Σύνθεση-Μουσική διδασκαλία : Άγγελος Αρβανίτης
Κινησιολογία :Χαρά Καράλη
Ζωγραφική σκηνικού- κατασκευή σκηνικών αντικειμένων: Μάνια Ράδοβιτς
Κατασκευή σκηνικού : Μανούσος Μαυροφοράκης
Επιμέλεια αφίσας προγράμματος :Γιάννης Δημητράκης
Τηλεοπτικό σπότ :Μαρία Παπαδάκη
Έπαιξαν οι : Σοφία Δερμιτζάκη, Μάνος Ζειμπέκης, Βαρδής Σαμαριτάκης, Χάρης Σουλτάτος, Ελένη Στρατάκη.
Φιλική συμμετοχή :Δημήτρης Φοινίτσης

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους για την όμορφη βραδιά και την πολύ ωραία παράσταση που παρακολουθήσαμε.

Θεοφάνης Γραικιώτης : Το πέταγμα των λευκοτσικνιάδων

Λευκοτσικνιάδες στη νησίδα Γιαλούρη

Το πέταγμα των λευκοτσικνιάδων

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

Αγνάντευα το γαλάζιο του ουρανού.
Από κάτω το γαλάζιο της θάλασσας των Μαλίων.
Το γαλάζιο του ουρανού.
Απέραντη θεατρική σκηνή.
Και ιδού. Η παράσταση αρχίζει.

Σμήνος πουλιών σε σχηματισμούς.
Ανυψώνονται. Βυθίζονται.
Περνούν αστραπιαία πάνω από τα κύματα.
Ξαναανυψώνονται.
Ο αρχηγός δίνει το σύνθημα.
Σχηματίζουν το «V» το σήμα της Νίκης.
Μετά πετούν εις «φάλαγγα κατ’ άνδρα».
Κάνουν ένα τεράστιο λούπιν.
Σχηματίζουν καρδιά.
Μετά αραιώνουν
Ξανασμίγουν.
Μαύρη κουκίδα το σμήνος αρχικά μετά το αντάμωμα γίνεται καλλίτερα ορατό.
Ένα αόρατο παράγγελμα.
Και όλο το σμήνος αλλάζει πορεία.
Συγχρονισμένα· συντονισμένα.
Σε μια μαγευτική πειθαρχία.
Τελικά προσγειώνονται στο νησί του Γιαλούρη.

Η παράσταση τελείωσε.
Ζήλεψα την ελευθερία τους.
Θα ‘θελα πολύ να πέταγα μαζί τους...........


Σεπτέμβρης  2013
Θεοφάνης Γραικιώτης